…ย้อนรอยภูสอยดาว…

      ลมหนาวพัดหวนมาเยือนอีกครั้ง ส่งสัญญาณให้รู้ว่า ถึงเวลาแล้วที่ต้องแพ็คกระเป๋าออกไปสัมผัสธรรมชาติในฤดูหนาว ครั้งนี้เลือกกลับไปเยือนภูสอยดาวอีกครั้ง ที่ซึ่งเปรียบเหมือนบ้านหลังแรกที่ทำให้เราตกหลุมรักความงามของดอกไม้  ที่ที่จุดประกายนักเดินทางตัวเล็กๆอย่างเราให้ตระหนักถึงความสำคัญของผืนป่า ล่วงเลยมากว่า 7 ปีแล้วที่ต้องไปใช้ชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่และไม่ได้กลับมาบ้านหลังนี้ วันนี้ตื่นเต้นไม่น้อยที่จะได้กลับมาเห็นว่าบ้านเก่าหลังนี้เปลี่ยนแปลงไปมากเพียงใด

เมื่อรถเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้จุดบริการนักท่องเที่ยว ภาพที่ได้เห็นในวันนี้ทำให้อดคิดถึงเมื่อครั้งอดีตไม่ได้ หลายๆสิ่งหลายๆอย่างยังคงเดิม สายน้ำที่ไหลลงมาจากยอดเขาลดหลั่นจนก่อเกิดเป็นน้ำตกนั้นยังคงใสและเย็นเฉียบเช่นเดิม สิ่งที่ต่างออกไปคือ จำนวนลูกหาบที่เพิ่มขึ้น จากแต่ก่อนที่มีแค่หลักสิบตอนนี้ได้ขยายจำนวนขึ้นไปถึงหลักร้อย นับว่าเป็นการสร้างรายได้ให้กับพี่น้องชาวน้ำปาดและช่วยให้พวกเขาไม่ละถิ่นออกไปทำมาหากินในเมืองใหญ่

ตลอดเส้นทางการเดินขึ้นสู่ลานสน จะได้สัมผัสความละมุนละไมในผืนป่าแห่งนี้ที่ได้โอบอุ้มสิ่งมีชิวิตนับร้อย ต้องชมกรมป่าไม้ที่ยังคงสงวนป่าแห่งนี้ให้คงสภาพเดิม หลายๆครั้งที่เดินสวนทางกับกลุ่มนักเดินทางคณะอื่นๆ เราต่างทักทายกันอย่างไม่เคอะเขิน แม้ว่าจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแต่อย่างน้อยเราก็มีจุดหมายเดียวกัน “แซงไปก่อนเลยไอ้หนู เดี๋ยวไปเจอกันข้างบน” เสียงลุงวัย 50 เศษๆกล่าวทัก พลางเอามือปาดเหงื่อพร้อมทั้งหลบให้เดินแซงไปก่อน ท่าทางเจนจัดในเรื่องการเดินป่าของแกทำเอาเราแอบปลื้ม

เวลาผ่านไปราว 5 ชั่วโมงเศษ พวกเราก็มาถึงจุดกางเต็นท์ หลายๆกลุ่มจัดแจงเตรียมอาหารไว้รอการแค้มป์ปิ้งรอบกองไฟเมื่อยามพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ไออุ่นจากกองไฟบวกกับภาพดวงดาวส่องแสงสุกใสบนเวิ้งฟ้าทำให้คืนนี้เป็นคืนที่สวยที่สุดในชีวิตก็ว่าได้ กลุ่มดาวน้อยใหญ่รายล้อมและอยู่ใกล้ราวห่างเพียงแค่เอื้อม สมแล้วกับชื่อ “ภูสอยดาว” เพียง 1 คืนที่อยู่ที่นี่ แม้เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่นั่นก็มากพอที่จะสูบฉีดหัวใจให้สดชื่นและพร้อมกลับไปเผชิญความวุ่นวายในเมืองใหญ่อีกครั้ง

Advertisements

3 thoughts on “…ย้อนรอยภูสอยดาว…

  1. ว้าวววววววววว อ่านแล้ว อยากไปได้รับไออุ่นจากกองไฟ ในขณะที่เบื้องบนเวิ้งฟ้าก็เต็มไปด้วยหมู่ดาวที่แข่งกันส่องแสง อยากไปยืนเอามือกอดอก เหม่อมองไปที่หมู่ดาว แล้วก็มีใครสักคนที่มียืนอยู่ข้างๆกันบ้าง และหันมายิ้มอย่างอ่อนโยนให้แก่กันโห ราวกับความฝันเลยอะ ขอบคุณเจ้าของบล๊อกนะคะ ที่ทำให้เราได้เจอสถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งที่จะต้องหาทางไปสัมผัสให้ได้เลยค่ะ

  2. น้ำตกภูสอยดาว …..สักวัน จะไปหาเธอว่าแต่….เดือนเมษายน มันกลายเป็นหน้าหนาวไปได้ไงอ่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s