วันนี้ของปีที่แล้วกับวันนี้ของปัจจุบัน

วันที่ 8 มีนาคม  พ.ศ. 2553 (ปีที่แล้ว)

365 วันช่างผ่านไปรวดเร็วราวกับดาวตกที่เห็นได้เพียงไม่นานก็จากหายไป วันนี้ของปีที่แล้วเมื่อเทียบกับวันนี้ ณ ตอนนี้นั้นต่างกันดุจเหรียญสองด้าน จำได้ว่าชีวิตภายใต้ร่มผ้ากาสาวพักตร์นั้นสงบร่มเย็น ปล่อยให้วันเวลาเดินไปอย่างช้าๆโดยที่ไม่ต้องคิดยึดติดกับสิ่งใดนอกจากสติและปัจจุบัน นั่นคือเสน่ห์ของเราชาวพุทธอย่างแท้จริง 

ตี 3 ตื่นมาทำวัตรเช้า ท่ามกลางสายลมแห่งการเปลี่ยนฤดู ในมือมีเพียงไฟฉาย 1 กระบอกเดินฝ่าความมืด สายลม และใบไม้ที่ร่วงหล่น มุ่งหน้าไปยังโบสถ์ที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวกลางป่าไกลออกไปราวๆ 500 ม. เพื่อสวดมนตร์และนั่งสมาธิกัน 3-4 องค์  ทำใจให้สงบรับเช้าวันใหม่

ตี 5 ครึ่ง เริ่มออกบิณฑบาต เดินตัดทุ่งนาเลาะสวนถั่วของขาวบ้าน ตลอดระยะทางกว่า 2 กม. นั้นไม่ได้คิดอะไรเลยนอกเหนือไปจากการนับก้าวพุทธ-โธ กว่าจะถึงหมู่บ้านก็ฟ้าสางพอดิบพอดี

7 โมงกลับมาถึงกุฏิ จัดแจงรวมข้าวปลาอาหารที่ได้ม

าจากการบิณฑบาตแล้วแยกย้ายทำกิจส่วนตัวก่อนที่จะมาฉันมื้อเช้ากันแบบเรียบง่ายหน้ากุฏิพระอาจารย์ตอน 10 โมง จากนั้นจัดการล้างสำรับอาหาร นำบาตรตากแดดให้แห้ง ก่อนที่จะมานั่งคุยธรรมะกับพระอาจารย์ ซักถามข้อสงสัย

บ่าย 3 เริ่มกวาดลานวัด วัดนี้เป็นวัดป่าที่ร่มรื่นเต็ม ไปด้วยต้นไม้ แน่นอนว่าใบของมันย่อมเยอะเป็นเงาตามตัว ใช้เวลาหลายชม.เลยทีเดียวกว่าจะกวาดเสร็จ แต่ก็ไม่รู้สึกหน่ายเพราะระหว่างที่กวาด หลวงพ่อจะเปิดซีดีธรรมะให้ฟัง

6 โมงเย็น ได้เวลาสวดมนตร์เย็นและนั่งเจริญวิปัสสนากรรมฐาน เพื่อเข้าถึง “ความจริงของชีิวิต” แม้ว่าตัวเราเองไม่อาจเข้าไปถึงจุดนั้น แต่อย่างน้อยก็ได้สมาธิอยู่มากโข

2 ทุ่ม กลับกุฏิ นอนอ่านหนังสือธรรมะเล่มหนาที่หลวงพ่อให้มาอ่าน ฟังเสียงนก เสียงต้นไม้ใหญ่ถูกลมพัดดังเซ็งแซ่ ไม่นานก็หลับไป…

 

วันที่ 8 มีนาคม  พ.ศ. 2554 (ปัจจุบัน)

6 โมงเช้า ทันทีที่เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นมา ต้องรีบเด้งลุกออกจากเตียง มัวนอนโอ้เอ้ไม่ได้ ไม่งั้นไปทำงานสายจะลำบากตัวเองและลำบากคนอื่นอีกต่างหาก6e45ec9e

8 โมงเช้า เริ่มกลับเข้าสู่วังวนเดิมๆกับงานที่อยู่บนพื้นฐานแห่งความวุ่นวายสับสนอลหม่าน8dcf9699

เผลอแป๊บเดียวเที่ยงซะละ ออกไปกินข้าวเที่ยงตอนนี้คนเยอะแน่ๆ ไม่อยากออกไปเบียดเสียดกับคนอื่นๆเลย รอเที่ยงยี่สิบนาทีละกันค่อยออกไป

เฮ้ย! ไม่ทันไรก็บ่ายซะละ นี่ต้องเริ่มทำงานเต่ออีกแล้วหรอเนี่ย??? อะไรกัน?!?ไม่ยอมๆ

บ่าย 1 ครึ่ง งานถาโถมเข้ามา ปัญหาโน่นปัญหานี่พุ่งเข้ามาปานจรวด แก้กันแทบไม่ทันyenta4-emoticon-0042

5.40 เลิกงานแล้ว แต่ยังกลับบ้านไม่ได้ เพราะงานยังไม่เสร็จyenta4-emoticon-0034

ทุ่มครึ่ง คนอื่นทยอยกลับบ้านกันเกือบหมด แต่ทำไมเรายังนั่งทำงานอยู่เลยอ่ะ yenta4-emoticon-0015

สามทุ่มครึ่ง โอย…ไม่ไหวแล้ว เหนื่อยทั้งตัวทั้งใจ ได้กลับบ้านเสียที แม่เจ้า…..yenta4-emoticon-0045

สี่ทุ่มครึ่ง ถึงบ้านกับหน้าตาหมดสภาพ อ่อนเปลี้ย เพลียแรง ตอนนี้ไม่ได้คิดอะไรนอกจากอาบน้ำแล้วก็นอนๆๆๆๆๆๆ5e565bcb

5 ทุ่ม คร็อก…ฟี้ Zzzzzzz….Zzzzzzz  ผ่านไป 1 วัน

Advertisements

One thought on “วันนี้ของปีที่แล้วกับวันนี้ของปัจจุบัน

  1. แตกต่างราวฟ้ากับดินจริงๆนะ แต่ชีวิตเราก็ยังคงต้องก้าวต่อไป

    สู้นะเจ้าชาย เป็นกำลังใจให้เสมอ ^^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s