สะพายเป้หลังนั่งรถไปเวียดนามกลาง #1

เนื่องจากเปลี่ยนงานใหม่และมีเวลาพักหนึ่งเดือนเต็มๆ จึงจัดทริปออกเดินทางเบาๆตัวคนเดียว อยากไปต่างประเทศโดยที่ไม่นั่งเครื่องบิน สิบสองปันนากับเว้คือสองตัวเลือกที่ดูเข้าที ก่อนที่สุดท้ายจะมาจบลงที่เว้

21/05/2012

ออกเดินทางจากหมอชิต นั่งรถของสหพันธ์ร้อยเอ็ด ปรับอากาศ VIP 32 ที่นั่ง ค่าตั๋ว 729 บ. รอบ 21.15 สภาพรถใหม่เลยทีเดียว มีหนังมีเพลงมีเกมส์ให้เลือกเล่นเลือกชมกับจอ LCD ส่วนตัวขนาด 7 นิ้ว เบาะนวดไฟฟ้า มีหนังให้เลือกแค่ 5 เรื่อง นั่งดูมาได้เพลินๆประมาณ 20 นาที เครื่องก็เกิดอาการค้างทั้งรถ….เนี่ยละหนาาาา Made in China. สักพักจนท.ก็มาบู๊ทเครื่องให้ แต่ก็ยังค้างเหมือนเดิม เฮ้อ นอนดีกว่า

ข้อดี

  • รถใหม่ แอร์เย็นฉ่ำ ถึงไวเพราะไม่แวะจอดที่ไหน มีอาหารบริการบนรถเลย (เป็นเบอร์เกอร์ของ Chester Grille)

ข้อเสีย

  • เสียงหูฟังเบามากกกกกกกก
  • เครื่องเล่นเป็นของจีนแดง ค้างบ่อย ปัญหาเยอะ
  • โดยรวมแล้วยังสู้รถ VIP ของชาญทัวร์ไม่ได้
  • มีหนังให้เลือกดูน้อย

22/05/2012

07.15 ถึงบขส.มุกดาหาร ที่นี่ไม่คึกคักเท่าหนองคาย ผมเดินตรงดิ่งไปซื้อตั๋วรถข้ามแดนได้รอบ 08.30 ราคา 45 บ. (จริงๆตามป้ายมีรอบ 07.30 ด้วย แต่ของจริงไม่มีอาจจะเพราะผู้โดยสารน้อย เลยงดวิ่งเที่ยว 07.30) การจัดการบริการรถข้ามแดนเมื่อเทียบกับที่หนองคาย ถือว่าที่นี่ยังต้องปรับปรุง คือ ในตั๋วจะไม่มีการระบุที่นั่ง ออกแนวใครมาก่อนได้ก่อน ฉะนั้นอย่านิ่งนอนใจว่าซื้อตั๋วก่อนแล้วจะได้นั่ง รถออกตรงตามเวลา ระยะทางจากบขส.มายังด่านประมาณ 8 กม. ใช้เวลาเพียง 15 นาที ถ้าขึ้นรถข้ามแดนไม่ทันก็เหมารถตุ๊กๆให้ตามไปส่งที่ด่านได้ ราคาอยู่ประมาณ 80-120 บ.

IMG_0008

09.45 มาถึงสถานีรถประจำทางสะหวันนะเขต จากข้อมูลที่มีอยู่คือ สามารถต่อรถจากสะหวันนะเขตไปเว้ได้ รถมีออกทุกวัน วันละรอบ คือเวลา 10.00 มาถึงเฉียดฉิวเลยทีเดียว เมื่อลงรถก็รีบวิ่งปรี่ไปซื้อตั๋วทันที แต่กลับต้องหงายเงิบเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเวลาเดินรถ จากเดิม 10.00 ของทุกวันเปลี่ยนเป็น 09.00 …ไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว นี่แหละครับเรื่องไม่คาดฝันมันเกิดขึ้นได้เสมอตลอดการเดินทาง (ถ้าคิดจะมาให้ทันรถสะหวันนะเขต-เว้ ต้องขึ้นรถข้ามแดนรอบ 07.30 ให้ทัน)

IMG_0009

พลิกล็อกแบบนี้ก็จำเป็นต้องนอนสะหวันนะเขตก่อน 1 คืน รุ่งขึ้นค่อยตื่นแต่เช้ามาต่อรถไปเว้ ปัญหาคือไม่ได้หาข้อมูลที่สะหวันนะเขตไว้เลยสักนิดน่ะสิ โชคดีเจอพี่บอล คนไทยด้วยกันตั้งหน้ามาพักที่สะหวันนะเขต 1 คืนแล้วค่อยไปเที่ยวต่อที่เว้ เค้าบอกว่ามีที่พักติดริมโขง จึงหารค่าเหมารถจัมโบ้ไปดูห้องพักด้วยกัน สรุปสุดท้่ายได้มาพักที่นี่ “น้องโซดา” คืนละ 600 บ. ห้องกว้าง ห้องน้ำกว้าง มีอ่างอาบน้ำ บรรยากาศดีติดริมโขง ข้อเสียมีข้อเดียวคือผ้าเช็ตตัวไม่สะอาดเท่าไหร่

IMG_0063

บรรยากาศริมโขงหน้าที่พัก

IMG_0059

มีที่พักแล้วก็ออกไปหาอะไรกินจากนั้นตะลุยสะหวันนะเขตดีกว่าด้วยการเหมารถจัมโบ้พาเที่ยว ดูซิว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง เริ่มแรกไปดูพิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ที่ Lonely Planet ลงไว้ว่าน่าสนใจ ที่ไหนได้ พอไปถึงจริงๆ ผมพบว่าไม่น่าตื่นตาตื่นใจแต่อย่างใด สู้พิพิธภัณฑ์บ้านเราไม่ได้แม้แต่นิดเดียว มองๆดูแล้วออกเป็นแนว House Museum มีจุดแสดงเป็นห้องเล็กๆสองห้อง เสียค่าเข้าขมเพียง 5,000 กีบเท่านั้น

Dinosour Musuem

สิ่งที่ประทับใจคือ อ้ายว่าน วิทยากรใจดี คอยบรรยายเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยให้เราฟัง

IMG_0023

จากนั้นมุ่งหน้าไปสักการะพระธาตุอินธัง ผ่าน ODOP ของลาวเลยแวะเข้าไปดู (ของบ้านเราเป็น OTOP = หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ แต่ที่ลาวเป็น ODOP = หนึ่งอำเภอหนึ่งผลิตภัณฑ์)

IMG_0028

ของสวนมากก็ใกล้เคียงกับบ้านเรา แต่อันนี้สะดุดตาที่สุด

IMG_0025

ถึงแล้ว วัดพระธาตุอินธัง เสียค่าธรรมเนียม 5,000 กีบ เข้าไปไหว้ขอพรให้การเดินทางครั้งนี้ปลอดภัย และก็ได้ผลจริงๆครับ ^^.

IMG_0042

Combine

สุดท้ายแวะเข้าบ่อนคาสิโนไปดู Savan Vegas ที่บรรดาคนไทยหลายๆคนพากันเข้าออกเป็นว่าเล่น มีรถรับส่งบริการข้ามแดนฟรีอีกต่างหาก แจ่มเลยสำหรับผีพนันทั้งหลาย (เท่าที่สังเกตดูส่วนมากเป็นคนไทยแหละ) เสียดายที่ภายในไม่อนุญาติให้ถ่ายรูป พี่บอลลองเล่น slot machine เสียแบงค์ร้อยไปใบนึง…ไม่ถึงห้านาทีหมดเกลี้ยงเลย ไปไวมาไวจริงๆ เข้าใจสร้างมาดูดเงินคนไทยจริงๆ ก่อนกลับทำบัตรสมาชิกไว้ ฟรี! (เพราะบัตรฟรีนี้แหละที่วันสุดท้ายทำให้ได้นั่งรถกลับบ้าน)

IMG_0036

ขากลับให้คนขับรถมาทิ้งเราสองคนแถวๆตลาด เดินดูวิถีชีวิตผู้คน ได้เบียร์ลาวมาสามขวด ราคาไม่ถึงร้อย แปลกแต่จริง เบียร์กระป๋องใหญ่ที่นี่ราคาแพงกว่าเบียร์ขวดใหญ่! ผมถามแม่ค้าว่าเพราะอะไร เค้าบอกว่ากระป๋องเดินถือกินได้สะดวกสบาย กินหมดก็ทิ้งกระป๋องได้เลย ฟังดูไม่สมเหตุสมผลใช่มั๊ย ผมเลยซื้อเป็นขวดเลยดีกว่า (ถ้านำขวดมาคืนจะได้เงินคืนอีกขวดละ 1,000 กีบ) ถ้าใครเคยไปเที่ยวลาว จะสังเกตเห็นว่าผูู้คนที่นี่นิยมขับรถยี่ห้อเกียมากๆเลย ผมสงสัยจึงถามคนขับรถจัมโบ้ แกให้คำตอบว่ารถยี่ห้ออื่นราคาแพงมาก อย่างเช่นโตโยต้าวีโก้นี่ราคาเป็นล้านเลย! เพราะเป็นรถนำเข้า ส่วนรถเกียที่ราคาถูกเพราะมีโรงงานประกอบภายในประเทศ รถบรรทุกขนาดกลาง(หกล้อ) ราคาเพียงแสนกลางๆเท่านั้น ถึงว่าล่ะ…ขับกันเป็นทิวเป็นแถว

ตกเย็นเดินเลียบเลาะริมฝั่งโขง ตะวันคล้อยใกล้ลับขอบฟ้า เราจึงหาอะไรกินกัน เป็นมื้อที่บรรยากาศดีทีเดียว เป็นเมนูหมูกะทะฉบับสะหวันนะเขต ผักนานาชนิด น้ำจิ่มจะแตกต่างจากของบ้านเรา สองคนสั่งมาชุดเดียว อิ่มพุงกางในราคาคนละ 60 บ.

IMG_0077 -horz

กินอิ่มกลับมาที่ห้อง เบียร์ที่แช่ไว้ในตู้เย็นเป็นวุ้นพอดี อู้ววววววว์ สวรรรรรค์ ออกไปนั่่งจิบเบียร์วุ้นลาวหน้าระเบียงมองดูแสงสีฝั่งไทยคนเดียวชิวๆ ปิดท้ายกันด้วยภาพเบียร์วุ้นละกัน

IMG_0084

ปล. ที่สะหวันนะเขตไม่มีอะไรน่าสนใจมากไปกว่าการไปเดิน Hang around อาจจะแถวๆตลาดหรือเลียบแม่น้ำโขง ดูวิถีชีวิตเรียบง่ายของพี่น้องชาวลาว แล้วจะรู้สึกว่าชีวิตเดินช้าลงจริงๆ การเหมารถไปเทีี่ยวนั้นไม่จำเป็นเลย ถ้าอยากจะไปจริงๆ ผมว่าพระธาตุอินธังดูเข้าท่าที่สุดละ ค่าเหมาะน่าจะอยู่ประมาณ 150-200 บ. (ประมาณ 15 กม. ไป-กลับ)

Trick : ถ้าไม่พักสะหวันนะเขต แนะนำให้แลกเงินบริเวณด่านขาเข้าลาวไว้เลยสัก 500 บ. ( 1 = 250) เพื่อจ่ายค่ารถและค่าผ่านด่าน แต่ถ้าพักสะหวันนะเขตสามารถบอกคนขับรถจัมโบ้พาไปส่งร้านรับแลกเงินที่ให้ราคาดีที่สุด ซึ่งจะได้ราคาดีกว่าแลกที่ด่าน ( 1 = 270)

Advertisements

3 thoughts on “สะพายเป้หลังนั่งรถไปเวียดนามกลาง #1

  1. ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ดีที่เราสู่กันฟังนะค่ะ…สนุก และลุ้นเข้าใจช่วย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s