สะพายเป้หลังนั่งรถไปหลวงพระบาง #3

ลาก่อนวังเวียง

เช้านี้ออกเดินทางโดยรถตู้(ซื้อตั๋วจากคุณลุงเจ้าของที่พัก) มีรถมารับถึงหน้าที่พัก ระหว่างรอรถอยู่นั้นได้ยินว่าเมื่อคืนมีอุบัติเหตุรถตกเหวระหว่างทางไปหลวงพระบาง ทำเอาเราใจแป้วกันนิดนึง หาซื้อบักแก็ตกินรองท้องก่อนออกเดินทางไกล รถตู้ที่เราขึ้นเป็นรถยี่ห้อเกียร์ มีขนาดเล็กกว่ารถตู้บ้านเรา แต่นั่งสบาย ไม่อึดอัดเพราะเก้าอี้ค่อนข้าง VIP 8-9 ที่นั่ง ผู้โดยสารภายในรถก็มีแต่ฝรั่งอีกเช่นเคย

On da way

สองข้างทางไปหลวงพระบางวิวสวยพอๆกับเส้นเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน โค้งเยอะแต่ไม่ลึกเหมือนบ้านเรา พื้นถนนไมค่อยดีนัก น่าเสียดายที่ภูเขาที่นี่โดนชาวเขาลักลอบตัดไม้ทำลายป่าจนกลายเป็นภูเขาหัวโล้นซะส่วนใหญ่ รัฐบาลก็ดูไม่ค่อยจะสนใจเท่าไหร่ ทำให้ปัญหาน้ำท่วม ดินสไลด์ ภูเขาถล่มพบเห็นได้บ่อยๆในประเทศลาว ปีๆนึงมีชาวเขาล้มตายจากปัญหาดินสไลด์ไม่ใช่น้อยๆ มีคนกล่าวว่า ในอนาคต ภูเขาเหล่านี้จะถล่มจนหมดแน่นอน

ภูเขาหัวโล้น

 

รถจอดให้เข้าห้องน้ำ ยืดเส้นยืดสาย ถ่ายรูปจุดชมวิวประมาณ 10 นาที รถวิ่งไปได้อีกไม่นานก็เจอสถานการณ์รถติดยาวเป็นสาย ติดแหง็กแบบว่ากระดิกไปไหนไม่ได้เลย

Road to Laungphabang

 

รถตกเหว!

ด้วยความอยากรู้จึงลงไปสำรวจว่าเกิดอะไรขึ้น เดินๆไปเจออุบัติเหตุรถบรรทุก 6 ล้อแหกโค้ง พุ่งชนบ้านชาวเขาที่ตั้งอยู่ริมข้างทางดิ่งลงเหวตั้งแต่เมื่อคืนเวลาประมาณตี 2 โชคดีที่เจ้าของบ้านทั้งสองผัวเมียไม่อยู่บ้านเพราะออกไปดักสัตว์ทั้งคืน โชคร้ายที่ในบ้านนั้นมีลูกน้อยอยู่ จนป่านนี้ยังหาศพไม่เจอ ที่นี่ไม่มีมูลนิธิกู้ภัยหรืออาสาสมัครเหมือนบ้านเรา ทำให้ทุกอย่างล่าช้า เหตุเกิดตั้งแต่ตีสองเมื่อคืน แต่กว่าจะเคลียร์ทางได้ก็ปาไปสิงโมงเช้าของอีกวัน เราติดอยู่ที่นี่ร่วมชั่วโมง

รถตกเหวหลวงพระบาง

 

ตัวอย่างบ้านชาวเขาที่ตั้งอยู่ริมทาง ด้านหลังบ้านคือเหว!

บ้านชาวเขา

 

มาถึงแบบงงๆ

16.00 น. รถตู้พาเรามาทิ้งไว้ที่ไหนสักแห่งของหลวงพระบาง แล้วฝรั่งก็กางแผนที่ออกเดินดุ่มๆ ไอ้เราก็กางแผนที่ของเราบ้าง…แต่ดูไม่รู้เรื่อง ก็เลยเดินตามฝรั่งไปก่อน

….มาแล้ว มาอีกแล้ว ฝนจ๋าฝน เจอกันทุกวันเลย ชอบมาเจอกันตอนเดินหาที่พักทุกที คราวนี้เจ้าชายเดินลุยเดี่ยว ปล่อยให้เพื่อนๆนั่งรออยู่ที่ร้านเฝอ เดินหาอยู่นานกว่าจะได้ ราคาค่าที่พักที่นี่แพงกว่าที่วังเวียง สุดท้ายไปได้เกสเฮาส์อยู่ริมน้ำโขง(คนลาวเรียกแม่น้ำโขงว่า แม่น้ำของ) ราคาถูกซะด้วย แขกเพิ่งเช็คเอาท์ ยังไม่ได้ทำอนามัย(ทำความสะอาด) ต้องรอแม่บ้านก่อน พวกเราจึงฝากกระเป๋าไว้แล้วออกเดินเล่นหลวงพระบาง

เมืองมรดกโลก

บ้านเรือนแต่ละหลังเพียงแค่มองเผิดๆเผินๆก็รู้ว่ามีอายุหลายปีและยังคงสภาพดั้งเดิมเอาไว้ได้เป็นอย่างดี ถนนสายเล็กๆที่สามารถเดินทะลุเชื่อมต่อกันทั้งเมือง เดินยังไงก็ไม่หลง เมืองนี้มีมนต์เสน่ห์สไตล์วินเทจ สมแล้วกับรางวัลมรดกโลกที่ยูเนสโก้ประกาศให้ สถานเริงรมย์จะต้องตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองออกไปอย่างน้อย 7 กม. (ถ้าจำไม่ผิด)

หลวงพระบาง

 

แวะชิมขนมปังฝรั่งเศสอันลือชื่อที่ร้าน Phakdee Bakery Cafe อร่อยและราคาไม่แรง(ถ้าเทียบกับบ้านเรา)

Phakdee Bakery Cafe

 

ร้านติดริมโขง บรรยากาศดี รสชาดดี มีไวไฟให้บริการฟรี

ขนมปังฝรั่งเศส

 

17.00 น. เราเดินกลับไปที่เกสเฮ้าส์ เจรจาต่อรองขอเลทเช็คเอาท์ ตอน 4 โมงเย็นของวันพรุ่งนี้โดยจ่ายเงินเพิ่มนิดหน่อย เพราะว่าพรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับเวียงจันทน์ช่วงหัวค่ำเลยต้องขอเช็คเอาท์ช้าๆหน่อย จะได้อาบน้ำก่อนเดินทางไกล ห้องค่อนข้างอับและมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ แอร์เสียอีกต่างหาก ไม่แนะนำอย่างยิ่ง

ชมตลาดนัดตอนกลางคืน

พระอาทิตย์คล้อยต่ำลับขอบฟ้า พวกเราพากันออกเดินชมตลาดนัดหลวงพระบาง ตลาดนี้กว้างจริง แต่ประเภทของที่นำมาขายจะเหมือนๆกันเลย ทำให้ดูไม่ค่อยหลากหลาย สินค้าก็ดูไม่แตกต่างจากตลาดนัดบ้านเราสักเท่าไหร่ บางร้านราคาแพง บางร้านราคาถูก ต้องเดินดูเยอะๆจะได้ราคาที่แตกต่าง ผ้าไหมเป็นสิ่งที่ซื้อเป็นของฝากหลวงพระบาง เจ้าชายฯซื้อผ้าพันคอให้ตัวเอง 1 ผืน

ตลาดนัดหลวงพระบาง

 

มาดูกันว่ามีอะไรขายกันบ้าง

IMG_3513

 

เห็นร่มแล้วนึกถึงบ่อสร้าง

IMG_3511

 

ร้านนี้น่าสนใจทีเดียวสำหรับคนชอบของสะสม น่าจะเป็นปลอกคอของชาวเขา

Laungprabang Night Market

 

กระเป๋าแฮนด์เมด

IMG_3523

 

เสื้อยืดสกรีนหลากสีสัน

ของฝากหลวงพระบาง

 

ทิ้งท้ายด้วยชุดนี้ละกัน

IMG_3542

 

Laungprabang Food Center

เท่าที่ผ่านมา 3 เมือง รู้สึกว่าสาวหลวงพระบางดูดีที่สุด ผิดพรรณสดใส มีความเป็นเมืองสูง มีการแต่งองค์ทรงเครื่อง แต่ก็ยังแพ้สาวไทยอยู่ดี เดินตลาดนัดไปจนเกือบสุดจนเจอร้านโจมา ข้างๆร้านโจมาจะมีตรอกเล็กๆอยู่ตรอกนึงเป็นศูนย์รวมอาหารราคาถูกที่แบ็คแพ็คเกอร์หลากสัญชาติมารวมตัวกันเพราะหนังสือ Lonely Planet เขียนแนะนำไว้ มีอาหารให้เลือกหลายหลากจริงๆ เราสั่งไก่ปิ้งกับปลาย่างมานั่งกินดูผู้คนสัญจรไปมา เพลิดเพลินกันไปสักพักก็กลับห้องพักผ่อนเอาแรง พรุ่งนี้เตรียมตัวไปเที่ยวน้ำตกตาดกวางสีและขึ้นภูสีชมวิวหลวงพระบาง

Laungphabang Night Market

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s